Persoonlijk / Lifestyle

Eerlijk zijn over mijn extreem ongezonde relatie met eten

30 april 2018

Onlangs postte ik op Instagram deze foto met onderschrift. Ik moet eerlijk bekennen dat ik dat verschrikkelijk moeilijk vond en nog steeds vind, want ondanks dat ik altijd heel erg open en eerlijk ben over mezelf op mijn blog, is mijn ongezonde relatie met eten iets waar ik mezelf eigenlijk ontzettend voor schaam.

Genoeg is genoeg! Na de zoveelste (stiekeme) eetbui, waardoor ik deze maand inmiddels een kilo of 5 ben aangekomen ben ik er helemaal klaar mee. Ik ben altijd heel eerlijk geweest over mezelf en wat er in mijn koppie gebeurd op mijn blog, maar er zijn dingen die nog een stuk verder gaan en waar ik zo verschrikkelijk klaar mee ben en die ik vanaf nu ook wil gaan delen. Ik wil niet meer dwangmatig eten, ik wil van mijn angst(aanvallen) af en weer kunnen genieten van mensen, activiteiten en belangrijker nog – Ik wil weer van mezelf gaan houden! Ik voel mezelf op dit moment naast ontzettend lelijk en dik een verschrikkelijke loser en ik ben er klaar mee. Ik wil het roer omgooien en wil dat graag met jullie delen in de hoop dat we elkaar misschien kunnen steunen, motiveren en stimuleren. Inspiratie voor deze omslag zijn onder andere de body positivity filmpjes van @veracamilla en de eerlijkheid van Anouk van @groentjegezond en @alwinritstier_ van @vetgezellig -> Ik voel dat ik er klaar voor ben en sta inmiddels op een wachtlijst voor therapie en tot die tijd hoop ik dat ik mede middels mijn “reis” te delen met jullie over een tijdje weer echt gelukkig kan worden 💚 #genoegisgenoeg #eetbuien #eetstoornis #angst #angsten #zelfliefde

Een bericht gedeeld door Patricia | hellogeekyworld.com (@patricia_mcurl) op

Vroeger

Zolang ik mij kan herinneren heb ik al een vreemde relatie met voeding. Het begon vroeger al in de tijd dat vooral mijn zusje bijna niks lustte en mijn moeder daarom voor ons iets anders kookte dan voor haar en mijn vader. Ik heb vaak aangegeven dat ik graag wilde proeven wat mijn ouders aten, maar dan kreeg ik als respons dat ik dat toch niet zou lusten en dat ze niet voor één iemand apart wilde koken. Mijn reactie was regelmatig dat ze dat ook niet hoefde te doen en ze mijn zusje gewoon wat strenger moest aanpakken aan de eettafel. Ik at in die tijd dan ook zeker drie keer per week óf sperziebonen óf snijbonen, met als gevolg dat als ik bij vriendinnen iets “exotisch” voorgeschoteld kreeg, ik steeds huiveriger werd om iets nieuws te proberen. Tot op de dag van vandaag krijg ik soms nog steeds dingen voorgeschoteld, door bijvoorbeeld mijn vriend, die ik nog nooit heb gegeten en vaak is de reactie daarop dan ook verbazing.

Puberende eetbuien

In mijn pubertijd begon mijn relatie met eten echt problematisch te worden en kreeg ik eetbuien. Ik was regelmatig depressief, kreeg de diagnose Borderline (die op dit moment gezien mijn gedragingen wat achterhaald is) en had momenten dat ik het leven in zijn geheel niet meer zag zitten. Ik ben ontzettend bang om over te geven, anders denk ik dat ik misschien wel richting Boulimia had kunnen gaan. Ik stopte mezelf als ik mij geestelijk beroerd voelde helemaal vol met alles en nog wat en mijn voorkeur ging in die tijd vooral uit naar chips. Uiteraard wist niemand hier iets van en doordat ze niks wisten kon ik voor mijn gevoel ook niks zeggen als iemand een klote opmerking maakte. Ik kan mij nog goed een nacht herinneren waarin ik met twee vriendinnen tot heel laat was gaan stappen en we na een avond lang dansen, drinken en flirten thuis met trek de keuken van één van mijn vriendinnen belandde. Na het eten van drie boterhammen riep één van mijn vriendinnen: “Jeetje, ik heb echt een eetbui!”. Ik heb mij op dat moment ingehouden, maar het liefst had ik uitgeschreeuwd: “Wat weet jij nou van het hebben van eetbuien en daarnaast, drie boterhammen eten na een avond stappen is geen eetbui!! Je zou eens moeten weten!!”.

Te veel frietjes

In mijn twintiger jaren at ik nog steeds onregelmatig en regelmatig heel vet en ongezond, maar aangezien ik tijdens het uitgaan nog wel eens drugs gebruikte en op dat soort dagen helemaal niks at kwam ik niet aan en viel het niet op. Als ik terugdenk aan die tijd is het echt nog een wonder dat mijn lichaam überhaupt nog functioneert, want slecht eten, te weinig vitamines, drugs gebruiken en daarnaast ook nog beginnen met roken was echt een dieptepunt. Ik probeerde in die tijd mijn drang naar eten vooral in het openbaar te maskeren. Als ik bijvoorbeeld een extreme drang had naar snackbarvoedsel (ik denk dat dit hetgeen is waar ik mezelf het meest voor schaam) dan bestelde ik zodanig veel dat het leek alsof ik voor twee of drie personen eten meenam. In mijn hoofd was mijn grote issue dat ik bang was dat mensen mij (ondanks dat ik gewoon slank was) een vreetzak zouden vinden en als je “gezellig” met meer mensen frietjes zou gaan eten, gingen de mensen achter de balie vast ook niks geks denken. Vervolgens thuisgekomen werkte ik met gemak drie porties met pindasaus naar binnen en gooide ik daar (in de tijd dat ik nog vlees had) ook nog zeker twee kroketten en twee blikjes energiedrink achteraan. Gevolg? Een slapeloze nacht vol spijt, buikpijn en huilbuien.

Genoeg is genoeg

Wat ik ook al op Instagram meldde, genoeg is nu echt genoeg. Nadat het een flinke tijd (redelijk) goed is gegaan, ben ik door mijn slechte en onregelmatige eetgedrag en eetbuien afgelopen maand vijf kilo aangekomen en dat was voor mij dan ook echt de druppel. Begrijp me niet verkeerd, want het gaat mij niet eens echt om het feit ik misschien wat molliger ben geworden (ook al is dat een gevolg waar ik erg onzeker van wordt), het gaat om het feit dat ik steeds ongezonder wordt en ik mijn problemen en angsten niet langer wil weg eten. Ik ben inmiddels 37 en dat betekend dat mijn lijf ook anders zal gaan reageren op alle troep die ik erin stop. Ik ben al jaren bang om diabetes of een hartaanval te krijgen en dat werd vaak afgedaan als een irrationele angst. Als ik zoveel vette troep en suiker naar binnen blijf werken wordt ik echt niet oud en ontwikkel ik straks wel iets chronisch en dat wil ik niet laten gebeuren. Oh en aangezien ik heb besloten om toch minimaal 100 te worden (ja echt!), is het nu tijd voor een definitieve en blijvende verandering. Naast het feit dat ik eerdaags therapie zal krijgen, heb ik ook besloten zelf alvast een eerste (naar mijn mening vrij radicale) stap te zetten.

PS -> Wat ik er trouwens wel nog even bij wil zeggen is dat er heel veel dagen zijn dat ik genoeg groenten, fruit en andere gezonde dingen binnenkrijg en vooral als ik bij mijn vriend ben als hij vrij is, eet ik op een normale manier en drie keer per dag. Het gaat vooral fout als ik alleen ben of emotioneel zo instabiel dat ik niet meer weet wat ik met mezelf aan moet en dit probeer “op te lossen” door controleverlies te compenseren met belachelijk eetgedrag.

Even niks

Hoewel ik op dit moment nog niet zo goed weet hoe ik dit definitief ga aanpakken en nog moet wachten op een eventuele geschikte therapie (wachtlijsten en zo), heb ik besloten om mezelf eerst maar eens maar eens te laten afkicken van al het vette en suikerrijke eten. Ik ben in het verleden gestopt met roken, dus ik weet hoe het is om ergens mee te stoppen waar je verslaaft aan bent, maar ik voel dat ik er klaar voor ben! Ik wil de komende weken dus alles mijden waar ik normaal veel te veel van eet en/of wat slecht is voor mijn lichaam.

Ik eet al een ruim een jaar geen vlees meer en sindsdien eet ik meer kaas (inclusief pizza) dan ooit. Kaas is dan ook iets wat ik de komende tijd even niet meer wil eten, want het werkt tevens als een trigger. Daarnaast wil ik geen suiker, snoep en andere snacks meer naar binnen werken. Aangezien dit de producten zijn die opgegeten worden tijdens een eetbui, heb ik (omdat ik mezelf nog totaal niet vertrouw) er onder andere voor gekozen om de komende weken (tenzij het echt niet anders kan) zonder geld de deur uit te gaan. Ik heb voor de hele week boodschappen gehaald in de vorm van heel veel groenten en fruit en als ik een hele dag weg ga moet ik van mezelf thuis een gezonde lunch klaarmaken. Voor de rest heb ik mijn geld en pinpas uit mijn portemonnee gehaald en mijn NS kaart zodanig aangevuld dat ik daar voorlopig ook geen geld meer op hoef op te zetten. Om te zorgen dat deze “detox” ook echt gaat werken, heb ik voor mezelf besloten dat ik dit voor nu eerst twee weken probeer vol te houden en dan kijk hoe het ervoor staat. Ik werd vanmorgen al wakker met lichte paniek dat ik niks meer met suiker mag eten en ik ben doodsbang, maar ik ga ervoor!!

Tips zijn uiteraard heel welkom! -> Zijn er meer mensen die zich hierin herkennen en misschien inmiddels wel verlost zijn van hun rare en destructieve eetgedrag?

You Might Also Like

50 Comments

  • Reply Lottes Anekdotes 30 april 2018 at 22:48

    Heftig, maar zo moedig dat je dit durft te delen… veel succes!

    • Reply Patricia 1 mei 2018 at 10:05

      Het delen zelf al maakt de stap soort van iets makkelijker, dus daarom 🙂 en dank je xx

  • Reply Robina 30 april 2018 at 23:39

    Wat een dapper, moedig en goed besluit. Van jou is er maar 1 en dat moet je koesteren. Soms lijken de dingen die op korte termijn troosten de oplossing en dat is verleidelijk. Wees lief voor jezelf, geef jezelf de tijd. De verleidingen zijn niet in 1 dag ontstaan, dus zullen ook niet in 1 dag verdwijnen. Je hebt de eerste stappen gezet, dus je bent al goed onderweg. Wees trots op jezelf, daar bereik je vaak meer mee dan een kijken naar jezelf met een kritische blik. Je bent mooi zoals je bent en zult alleen maar mooier worden als je daar trots op bent. Liefs

    • Reply Patricia 1 mei 2018 at 10:05

      Dank je wel voor je lieve woorden – ik ga ontzettend mijn best doen om dit te overwinnen en lief te zijn voor mezelf 🙂

  • Reply Robin 1 mei 2018 at 08:17

    Goed bezig! Slim en stoer om zelf al aan de slag te gaan zolang je wacht op therapie..
    succes!!

    • Reply Patricia 1 mei 2018 at 10:04

      Ik weet al uit ervaring dat therapie ook echt niet de uitkomst voor alles is en dat je het uiteindelijk zelf moet doen 😉

  • Reply Forever38.com (Vera) 1 mei 2018 at 08:38

    Bewustwording is de eerste stap naar verandering. Ik wens je veel sterkte en succes de komende tijd. Je kan dit !

  • Reply Nicole Orriëns 1 mei 2018 at 08:56

    Klinkt goed zeg! Ik vind dat je het heel goed aanpakt en ook concreet. En twee weken is ook goed te overzien. Hou vol en ga er voor vandaag. Je kunt het!

    • Reply Patricia 1 mei 2018 at 10:03

      Dank je wel voor je lieve woorden 🙂

  • Reply Danielle 1 mei 2018 at 10:14

    Wat knap dat je dit met ons deelt. Het lijkt me een lastig proces, omdat het inmiddels ook gewenning is geworden. Maar als je de discipline hebt te stoppen met roken, moet je dit zeker weten gaan lukken! Maak gezond eten leuk, maak er een feestje van. Dan is het ook makkelijk om het te blijven volhouden.

    • Reply Patricia 1 mei 2018 at 11:10

      Ik ga mijn uiterste best doen 🙂 Dank je wel!!

  • Reply Marjolein 1 mei 2018 at 10:38

    Er is niets lastigers om een goede relatie aan te gaan met eten. Je hebt een fijne post geplaatst en kan me er zeker in herkennen. Hou vol! Je kunt het absoluut!

  • Reply Laura / fitfunfab.nl 1 mei 2018 at 10:48

    Jeetje, heb je verhaal even met veel aandacht gelezen… wat knap dat je er zo over schrijft. Probeer je echt niet te schamen, want je bent ook maar een mens. En ieder mens heeft zo zijn dingen. Dat je nu er iets mee wilt doen vind ik echt al enorm goed, dat is een eerste stap!
    Misschien een rare tip, maar ik heb laatst dus een detox sapkuur gedaan en ondanks dat dit de eerste dag echt heel pittig is gaat er gedurende de sapkuur echt een knop om in je hoofd en voel je je zo energiek (echt waar!) dat je dit gevoel wil blijven vasthouden. Als je er meer over wilt lezen, kan je even op mijn blog kijken (fitfunfab.nl) daar staat het verslag. Maar misschien is dit dus een goede start voor een verandering. Mijn mindset heeft het echt veranderd.

    • Reply Patricia 1 mei 2018 at 11:09

      Dank je wel voor je lieve woorden en ik ga zeker even op je site kijken naar je ervaring met de sapkuur 🙂

  • Reply Daphne - verdraaidmooi 1 mei 2018 at 11:24

    Heel knap van je om dit te delen en te doen. Heel veel succes! Het feit dat je alles al zo goed onder woorden kan brengen, komt het vast goed!

    • Reply Patricia 1 mei 2018 at 13:07

      Dank je voor je lieve woorden 🙂 Ik ben gelukkig ook heel positief!

  • Reply Stefaan BlogVivant 1 mei 2018 at 11:48

    know the feeling… ik probeer gezond te eten maar steeds roept er een stemmetje in men hoofd dat me toch naar iets vettig doet trachten. Sterk dat je hierover schrijft zal voor vele een steun zijn!

    • Reply Patricia 1 mei 2018 at 13:07

      Ik hoop het! Jij ook succes met het weerstaan van het stemmetje x

  • Reply Amylia De Schepper 1 mei 2018 at 14:00

    Knap dat je je verhaal deelt, hopelijk kan je gauw de juiste balans terug vinden.

  • Reply Melissa Krijns 1 mei 2018 at 14:30

    Stoer dat je het verteld! Ik heb geen tips maar wens je succes

  • Reply Balou 1 mei 2018 at 15:31

    Wat heftig, maar knap dat je dit wil gaan aanpakken en zo durft te delen! Go girl!

  • Reply Mirjam Hart 1 mei 2018 at 18:30

    Wat heftig zeg! En ontzettend knap dat je nu zo eerlijk durft te zijn. Ik hoop dat dit artikel voor jou een stok achter de deur is om nu echt eens verandering te brengen in eet- en denkpatronen. Ik wens je ongelofelijk veel sterkte en succes!

  • Reply Anja 1 mei 2018 at 19:37

    Petje af dat je dit deelt met je lezers. Ik kan je helaas niet veel tips geven, wel heb ik in mijn directe omgeving gezien wat het met je lijf doet als je alvast alle suikers uit je voeding houdt (niet ongewoon om dan in een maand tijd tot bijna 10 kilo af te kunnen vallen), dus dat is zeker goed om te doen. Ik wens je heel veel succes en je gaat er vast en zeker wel komen.

    • Reply Patricia 1 mei 2018 at 21:20

      Alle kilo’s minder zijn mooi meegenomen – voor nu ben ik sowieso allang blij als ik van mijn eetbuien af ben!

  • Reply Felice Veenman 1 mei 2018 at 19:54

    Wat dapper dat je het durft te delen en dat je alvast begint voor je in therapie gaat, laat zien dat je het serieus meent! Ik ben bang dat ik wat eiwitten in j evoeding mis? of zie ik dat niet goed?
    Nog een tip: als je een dag de mist in gaat,niet boos of verdrietig worden,er is altijd een volgende dag !

    • Reply Patricia 1 mei 2018 at 21:19

      Ik eet nog wel eitjes, dus dat zit wel goed. En wat betreft dat laatste – ik bereid mezelf voor op een afkickfase die zal lijken op die van stoppen met roken, dus ik ben voorbereid op dat het lastig zal worden en met ups en downs zal gaan.

  • Reply Chaya 1 mei 2018 at 20:45

    Goed dat je bespreekbaar maakt. Knap hoor. Denk dat veel mensen zich ik sommige stukken wel herkennen. Wens je veel sterkte!!

  • Reply Laura | I scream beauty 1 mei 2018 at 21:31

    Heftig, goed dat je dit durft te delen!!

    • Reply Patricia 2 mei 2018 at 08:23

      Hopelijk zorgt dit er ook voor dat er misschien meer mensen dit soort dingen gaan delen, want ik merk al dat ik niet de enige ben!

  • Reply Mieke | mieksmind 1 mei 2018 at 21:44

    erkenning is al 1 ding, knap van je hoor. misschien is het koolhydraatarm eten wat voor je? dan verminder je vooral in suikers maar mag je wel gewoon vis en vlees en veel groenten. hier in het dorp zijn er veel mensen van afgevallen

    • Reply Patricia 2 mei 2018 at 08:23

      Naast het feit dat ik vegetariër ben gaat het me niet om het afvallen 🙂 Ik wil voornamelijk van mijn eetbuien af en aangezien ik daardoor zeker wel 10000 calorieën naar binnen werk per week vermoed ik dat het afvallen dan wel vanzelf gaat.

  • Reply Janet | thatonetime 1 mei 2018 at 22:00

    Knap van je zeg en mooi om te lezen. Ik denk dat het al een grote en belangrijke stap is om dit eerlijk toe te geven. Veel succes de komende tijd!

  • Reply Daan 1 mei 2018 at 22:19

    Ienuf is ienuf. Goed bezig!

  • Reply Leonie Linotte 1 mei 2018 at 22:51

    Knap dat je dit zo durft te delen! Goed dat je toch wat aan je eetpatroon gaat veranderen. Beetje bij beetje en niet alles tegelijk willen, dan weet ik zeler dat je het vol gaat houden. Zet em op!

    • Reply Patricia 2 mei 2018 at 08:21

      Dank je wel voor je bemoedigende woorden 🙂

  • Reply Fleur 2 mei 2018 at 00:43

    De eerste stap is het onder ogen zien van het gedrag. Heel goed dus! Neem daarna de volgende stappen ook niet te groot. Eerst een paar weken minder kaas en daarna pas gaan letten op de suiker. Door te snel te gaan, maak je het je zelf ook moeilijk 😉 Heel veel succes!

    • Reply Patricia 2 mei 2018 at 08:21

      True, maar ik ben zo’n alles of niets typetje, dus vrees dat als ik mezelf wel toestemming geef om suiker te blijf eten ik gewoon overga in een volledige chocolade eetbui 🙁

  • Reply Eke 2 mei 2018 at 07:54

    Meid, wat heftig en ook zeker herkenbaar! De eetbuien vooral. Gewoon, omdat het kan en ik het verdien. Maarja, ik kreeg een aantal weken terug een wake-upcall: zwangerschapsdiabetes. Ik ben goed met mijn neus op de feiten gedrukt dat ik echt anders moet eten. Dus nu eet ik braaf drie maal daags gezond, al begin ik wel steeds weer wat mazen te ontdekken of ik dan toch niet dat waterijsje kan nemen, of lunchen met een frietje. Als het goed is verdwijnt de diabetes zodra ik bevallen ben, maar ik hoop echt dat ik een gezonder leefpatroon kan aanhouden. Het gaat jou ook lukken, echt!

    • Reply Patricia 2 mei 2018 at 08:20

      Wat super goed dat het je is gelukt de eetbuien onder controle te krijgen en volgens mij zijn die kleine terugvallen meer dan normaal. Ik hoop dat je ondanks de diabetes nog wel kan genieten van je zwangerschap – oh en dank voor je lieve woorden -x-

  • Reply Jamey 2 mei 2018 at 17:10

    wat goed dt je er over schrijft. voor mij is dit ook heel herkenbaar..

  • Reply Charlotte 2 mei 2018 at 21:14

    Stoer dat je dit durft te delen! Helaas geen tips voor je, maar het feit dat je er zelf al mee bezig bent is al een stap in de goede richting!

  • Reply Me over ME Travel 3 mei 2018 at 08:44

    Wat ontzettend dapper en stoer dat je hier zo open over bent en ermee aan de slag gaat. Heel veel succes!

  • Reply Judith 8 mei 2018 at 09:57

    Ik ken dit wel. Mijn verhouding met eten is ruk. Maar dat begint mijn lichaam nu op te breken en dus veel ziek. Die eetbuien van vroeger door bijna de keukenkastjes erbij op te eten en dan aan de laxeermiddelen is niet meer. Maar nog steeds geen controle.

    • Reply Patricia 8 mei 2018 at 14:21

      🙁 Wat ontzettend naar om te horen. Ik ben dan zelf niet ziek, maar wel veel last van maag en darmen en ben vaak doodmoe. Hopelijk weet jij ook je weg naar boven te vinden -x-

    Leave a Reply