Life itself

Het zijn de kleine dingen die het doen… toch?

10 oktober 2017

Als het om liefde en vriendschap gaat zijn het vaak de kleine dingen die je wederzijds voor elkaar doet en aan elkaar geeft die de meeste impact hebben. De meeste van ons zullen dan ook de voorkeur geven aan een zelfgemaakt knutselwerkje vol liefde van hun kind, nichtje of oppaskindje en niet aan de boekenbon waar de buurvrouw mee aankomt. Waarom? Omdat er liefde in zit. Het gevaarlijke hierbij is echter, wie zegt dat de buurvrouw niet met een diepliggende intentie die boekenbon voor je heeft gekocht? Misschien heeft ze op Facebook gezien dat je een bepaald boek op het oog had en wilde ze je op deze manier de kans geven het te kopen. Het probleem is soms wel dat ondanks dat je weet dat iemand het met de beste intenties doet en die persoon in zijn of haar ogen echt een bijzonder gebaar heeft gemaakt, het je emotioneel toch minder raakt, omdat hetgeen je misschien op dat moment echt nodig had een soort van kneuterige onvoorwaardelijke liefde van een kind was.

In dit voorbeeld ging het om twee verschillende cadeau’s van twee verschillende mensen met verschillende achtergronden en leeftijden, maar wat als die twee gevoelens met elkaar in conflict komen als het één en dezelfde persoon betreft. De één doet iets kleins wat in zijn of haar ogen een teken is dat hij of zij om je geeft en je hebt door dat wat die persoon doet speciaal is. Maar wat als dat kleine ding niet hetgeen is wat jij nodig hebt om die zekerheid of die bevestiging te voelen die je op dat moment zo hard nodig hebt. Misschien is een simpel (en wat suf) voorbeeld op zijn plaats in deze. Wat als jouw geliefde jou wekelijks verrast met een bosje bloemen, iets wat in zijn of haar ogen een groots gebaar is en laat zien dat hij of zij ook aan je denkt als je niet in de buurt bent. Maar wat als jij daarentegen niet zoveel geeft om die bloemen, maar meer waarde hecht aan het feit dat hij of zij af en toe met je gaat wandelen of zegt dat hij of zij trots op je is. Vertel je diegene dat dan? De ander doet in zijn of haar ogen iets liefs en moois en dat besef je je maar al te goed, maar jouw eigen twijfels en onzekerheden verdwijnen niet omdat je niet hetgeen ontvangt je eigenlijk nodig hebt en graag zou willen ontvangen. Als je het aangeeft wordt het misschien niet meer spontaan en ga je alles van die persoon in twijfel trekken, maar aan de andere kant heeft de ander misschien geen idee dat je er zo over denkt. Daarnaast is er ook nog de angst dat die ander je, als je het hebt uitgesproken, je niet geeft of kan geven wat je soms nodig hebt en dat je uiteindelijk met veel pijn moet besluiten die persoon achter je te laten en er afscheid van te nemen.

Ik heb ervaring met beide, bij zowel vrienden als geliefden en ik weet zeker dat ik anderen ook niet altijd heb kunnen geven wat ze nodig hadden en/of verdienden. Het realiseren van deze strijd in mijn eigen hoofd doet geestelijk zo’n pijn en vergt zoveel energie dat ik me weleens afvraag waarom ik mezelf soms zo pijnig. Ik weet uit het verleden dat het mooie dingen kan opleveren, maar ik weet ook dat ik mezelf door dit soort twijfels ook tijdelijk geestelijk te gronden kan richten. Ik ben dan ook heel benieuwd hoe jullie hiermee omgaan, want ik heb oprecht even de behoefte om deze gevoelens te relativeren en wie weet kunnen we elkaar in deze wel een beetje helpen.

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply Anouk 10 oktober 2017 at 23:44

    Wat knap en mooi dat je dit zo in woorden hebt kunnen zetten. Ik herken het wel. Mijn beste vriend heeft altijd ruzie met zijn vriendin. Het was bijna uit en opeens weer aan en hij kwam bij mij op visite. Vroeg of we even naar de Hunkenmöller konden ofzo want zijn vriendin had gezegd: “neem een cadeautje voor me mee”. Wtf. Ik heb nog nooit echt iets gekregen en ben dat niet gewend (ook niet dat iemand een cadeautje eist) maar hij vond het maar een kleinigheidje. Terwijl ik vond dat hij een belachelijk groot iets ging doen voor iemand (die t misschien niet verdiend?).

    Ik denk altijd dat een duidelijke goede communicatie key is. Maar daardoor ga ik ook wel eens de fout in te bot ofzo over te komen. Blijft lastig dit.

    Ik wens je in ieder geval sterkte, het klinkt alsof je door een lastige tijd gaat en ik gun je alle liefde en een hele dikke knuffel

  • Leave a Reply