All about movies Geeky stuff

Review: Fantastic Beasts and Where To Find Them

20 september 2017

Na het grote Marvel en DC universum is het nu tijd geworden voor een magisch universum dat zich afspeelt in een wereld waarin Harry Potter jaren later ook zijn avonturen beleeft. In 2011 eindigde de Potter reeks met The Deathly Hallows: Part 2 en ik vermoed dat de fans bij de aankondiging van een vijfdelige nieuwe reeks magische avonturen een klein vreugdedansje hebben gedaan.

Fantastic Beasts and Where To Find Them is net als de Harry Potter boeken geschreven door J.K. Rowling. Dit is echter de eerste keer dat ze niet eerst een boek, maar direct een script heeft geschreven. Het verhaal is echter wel gebaseerd op een bestaand boek, want in Harry Potter and the Philosopher’s Stone kregen de leerlingen van Hogwarts les uit het gelijknamige boek over fabeldieren. Rowling besloot de encyclopedie in 2001 ook daadwerkelijk uit te brengen en deze appendix is nu de basis voor een reeks nieuwe magische avonturen.

Magie aan de andere kant van de wereld

We volgen in Fantastic Beasts and Where To Find Them de Britse tovenaar Newt Scamander, een magische zoöloog die zich een jaar lang bezig heeft gehouden met het vinden en redden van magische dieren. Wanneer hij voor een persoonlijke missie naar New York afreist met een koffer vol schepsels, weten er een paar te ontsnappen en uiteraard duurt het niet lang voordat ze de boel op stelten zetten. De dieren zijn aan de andere kant van de wereld verboden in de tovenaarswereld, omdat ze wel eens zouden kunnen verraden dat tovenaars echt bestaan. Newt is daarom niet alleen erg druk met het terugvinden van zijn geliefde dieren, maar komt ook in aanraking met de tovenaars die de leiding hebben in New York en die tevens jacht maken op een mysterieuze donkere kracht die de stad terroriseert.

Prachtige setting

Het verhaal speelt zich af in de jaren ‘20 en dat maakt de setting van deze film zowel nostalgisch als sprookjesachtig. De prachtige kostuums en kapsels van zowel de magiërs als de No-Maj’s (de Amerikaanse naam voor de niet magische Muggles) passen zowel bij de tijd, als bij de betoverende omgeving en voegen zeker iets toe aan de algehele beleving. Hoewel het soms de sfeer van Harry Potter ademt, is dit een op zichzelf staand verhaal en is het geen probleem als je nog nooit iets van J.K. Rowling hebt gezien of gelezen.

Oscarwinnaar

Newt wordt vertolkt door de ontwapende Britse acteur Eddie Redmayne, die eerder een Oscar won met zijn acteerwerk in The Theory of Everything en genomineerd werd voor verschillende prijzen met zijn rol als transgender in The Danish Girl. Leuk om te vermelden is dat Redmayne geen auditie heeft hoeven doen om de rol van Newt te bemachtigen. Regisseur David Yates, de man achter de laatste vier Harry Potter-films, wist direct dat Redmayne in staat zou zijn het Britse personage op een menselijke, warme en charmante manier neer te zetten. Ik kan het alleen maar met hem eens zijn, want Redmayne toont ons de oprechte liefde en het respect die het karakter heeft voor de magische wezens. Zijn soms wat onhandige houding tegenover vooral de vrouwelijke karakters, toont aan dat hij in zijn leven meer interactie heeft gehad met dieren dan mensen en dat maakt nieuwsgierig naar zijn persoonlijke ontwikkeling in de aankomende films.

Newt is niet de enige die een grote rol in deze film speelt en dat brengt mij bij Jacob Kowalski, het enige non-magische karakter dat fungeert als een soort sidekick en die er tevens voor zorgt dat wij als kijkers de informatie krijgen die nodig is om het verhaal te snappen. Zijn vragen zijn de vragen die elk normaal mens zou stellen die voor het eerst in aanraking komt met magie en de vreemde dieren die Newt in zijn koffer bewaart. Kowalski moet duidelijk ook zorgen voor wat humor in de film, maar helaas voelde die regelmatig wat geforceerd.

De rest van de cast, waaronder Ezra Miller, Colin Farrell en Inherent Vice actrice Katherine Waterston als heks Tina, deden het goed en ik ben met name heel nieuwsgierig naar de ontwikkelingen die het karakter van Waterston in de komende films zal gaan doormaken.

Rommelig

Hoewel de film veelbelovend begint, wordt hij al snel rommelig. Verhaallijnen lijken los van elkaar te bestaan en door de drang om de onderlinge verhoudingen in magische wereld in New York uitgebreid te tonen en de duistere krachten te introduceren, volgt er een wirwar van informatie. Dit wordt nog eens extra verstrekt door te lange scenes waarin Newt niet alleen bezig is met het zoeken naar zijn dieren, maar waarin vooral de nadruk lijkt te zijn gelegd op het tonen van zoveel mogelijk ‘gekke’ dieren. Dit zonder dat er hiermee ook echt iets aan het verhaal wordt toegevoegd.

De film loopt door deze onbalans niet lekker door, schakelt te snel tussen scenes of blijft juist te lang hangen op momenten dat het niet nodig is, waardoor het soms zelfs wat saai werd. De opbouw naar een echt steady verhaal blijft uit en ik was dan ook niet echt in staat om me in te leven in één van de karakters. Ook de duistere krachten komen door dit alles niet helemaal tot zijn recht en het is dan ook te hopen dat deze verhaallijn wat beter wordt uitgewerkt in de volgende films. Het voelt alsof Rowling zelf niet helemaal goed voor ogen had wat voor film dit moest gaan worden en ze achteraf steeds wat kleine dingen heeft toegevoegd en scenes heeft verlengt, om alles uiteindelijk wat op te leuken en magischer te maken.

Uiterlijk

Naast de setting ziet de magie er in de film gelukkig erg goed uit. Hoewel de dieren niet allemaal even overtuigend waren, is het oog voor detail in het algemeen bewonderingswaardig te noemen. Er valt in de meer dan twee uur dat de film duurt daarom genoeg te zien en te ontdekken.

Conclusie

Ondanks dat ik dit eerste deel door de flauwe humor van met name Jacob en de rommelige structuur en opbouw vrij teleurstellend vond, heb ik toch goede hoop voor de toekomst en kijk ik uit naar een hopelijk boeiender tweede deel dat voor 2018 gepland staat. Dit deel kan ik ondanks het goede acteerwerk en de soms prachtige beelden uiteindelijk daarom dan ook geen voldoende geven.

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply Laura 20 september 2017 at 19:59

    Ik vond deze film heel fijn! Waarschijnlijk omdat ik fan ben van de Potterboeken en -films, maar ook omdat ik dit keer de film zag vooraleer ik het boek las. Dat gebeurde bij de vijf laatste Potterboeken namelijk omgekeerd. En ik vond het ook super dat Eddie Redmayne meespeelt, hij is een van m’n favoriete acteurs. Hij is zo schattig.

  • Reply Daan 21 september 2017 at 17:47

    Op zich vond ik het het best een aardige film, maar mijn kijkplezier werd wat gedempt door het gevoel dat Rowling / Warner Bros alleen maar nog op geld of controverse uit zijn. Dat ondermaatse toneelstuk is daar een goed voorbeeld van.

  • Leave a Reply