Boeken

Boekreview: Maar je ziet er helemaal niet autistisch uit | Bianca Toeps

8 april 2019

Sinds ik weet dat ik een autisme spectrum stoornis heb, ben ik internet aan het afstruinen naar informatie over wat dat precies inhoudt en hoe met mezelf om te gaan. Na 20 jaar rondgelopen te hebben in de veronderstelling dat ik borderline had, zorgt deze nieuwe diagnose voor meer helderheid over wat er steeds fout gaat, maar vooral voor heel veel extra vragen (lees hier mijn persoonlijke verhaal). Ik ben er inmiddels achter dat er flink wat wetenschappelijke artikelen met droge informatie te vinden zijn, maar artikelen met daarin concrete voorbeelden van autisten zelf zijn een stuk schaarser. Het feit dat een autisme stoornis zich bij iedereen anders uit en de verschillen tussen de problemen waar mannen en vrouwen tegenaanlopen ook vaak anders zijn, maakt het nog lastiger om de juiste informatie te vinden. Bianca Toeps haar boek ‘Maar je ziet er helemaal niet autistisch uit’ kwam voor mij dan ook precies op het juiste moment.

Feiten en vooroordelen

Bianca Toeps is een creatieve dertiger die pas later in haar leven gediagnostiseerd werd met autisme en die in de afgelopen jaren zo goed mogelijk heeft leren omgaan met haar beperkingen, maar ook haar kracht en positieve punten heeft leren kennen. Ze begint haar boek bij de basis, want wat is autisme eigenlijk en wanneer krijgt iemand deze diagnose? Ze beschrijft aan de hand van de criteria die daarvoor gelden de dingen waar ze zelf tegen aanliep en loopt en voorziet ons als lezer van tips hoe om te gaan met bepaalde kenmerken. Deze tips zijn niet alleen handig voor iemand die net als ik nog moet leren waar haar grenzen liggen en hoe het allemaal in elkaar steekt, maar ook voor mensen die de personen met autisme in hun omgeving op een betere en vooral constructieve manier willen leren benaderen. Wederom, niet iedereen met deze diagnose zal op alles hetzelfde reageren, maar Toeps geeft wat algemene richtlijnen die zeer nuttig zijn. Omdat ze ook beschrijft wat deze soms kleine veranderingen op een positieve manier teweeg kunnen brengen, snap je ook direct waarom ze deze tips geeft.

Turbulent

Het boek gaat verder met het levensverhaal van Toeps en dat vond ikzelf vrij heftig. Ik vind het dan ook ontzettend fijn voor haar dat ze ondanks alle tegenslagen in haar turbulente jeugd en tijdens haar tienerjaren haar passie achterna is gegaan en daar inmiddels van kan leven. Het geeft iemand als ik, die nog niet zo ver is in haar ontwikkeling, hoop dat het uiteindelijk echt allemaal goed kan komen. Ook als je een autisme spectrum stoornis hebt. Het boek is naast informatief dan ook heel inspirerend en ik volg Toeps haar blog en Instagram account inmiddels dan ook met veel plezier.

Ervaringsdeskundigen en een kritische houding

Wat heel duidelijk in dit boek naar voren komt is dat Toeps heel kritisch schrijft over (algemene) opvattingen over autisme, maar ook over bepaalde wetenschappelijke benaderingen. Niet alleen haar persoonlijke ervaringen, maar ook die van andere autisten die in dit boek beschreven zijn laten duidelijk zien dat ergens onderzoek naar doen, bewijzen zoeken en aannames doen door mensen die zelf geen autisme hebben, toch niet altijd zorgt voor de juiste benadering. Een bepaalde aanpak klinkt soms logisch, maar elke autist is anders en het one size fits all principe is in dit geval dan ook niet van toepassing. De stoornis is complex en is er in vele gradaties. Daar wordt niet altijd bij stilgestaan en dit feit stipt Toeps met voorbeelden heel helder aan. Hiermee is het boek naar mijn mening dan ook heel nuttig voor mensen die werken bij bijvoorbeeld GGZ instellingen.

Conclusie

‘Maar je ziet er helemaal niet autistisch uit’ is een eerlijk, informatief, bij vlagen grappig, maar vooral een heel persoonlijk boek van een jonge vrouw met een autisme spectrum stoornis die autisme een gezicht wil geven en hardnekkige vooroordelen deels ontkracht en deels voorziet van genuanceerde uitleg. Het boek heeft een fijne en duidelijke structuur en de afwisseling tussen informatie, tips en persoonlijke verhalen zorgt ervoor dat het lekker weg leest, geen enkel moment verveeld en blijft boeien. Ik heb het meer dan 200 pagina tellende boek dan ook in twee avonden uitgelezen en dat terwijl ik iemand ben die ’s avonds vaak de concentratie van een druif heeft. Wat ikzelf uit Toeps haar boek heb gehaald is dat als ik accepteer wat mijn beperkingen zijn, ik mezelf meer kan focussen op mijn sterke punten en ik met een aantal aanpassingen en regels voor mezelf heel ver kan komen in het leven en blij kan worden/zijn met mezelf.

Ik wil Blossom Books graag bedanken voor het beschikbaar stellen van een recensie-exemplaar.

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply Anouk 10 april 2019 at 15:50

    Ik denk dat ik dit boek heeeel graag eens zou willen lezen! Lijkt me heel boeiend en wellicht vallen er voor mij dan ook wat puzzelstukjes op zijn plek. Fijne review ook, maakt me nieuwsgierig naar het boek.

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.