Films / Series / Televisie

Review: Okja

1 juli 2017

Eerder dit jaar deed de film Okja al flink wat stof opwaaien toen het als eerste Netflix-speelfilm ooit werd vertoond op het prestigieuze filmfestival van Cannes. Voor de Koreaanse regisseur Bong Joon Ho, die je zou kunnen kennen van de actievolle sciencefiction Snowpiercer, was dit project echter niet mogelijk geweest zonder de steun en het geld van de streamingdienst, want er was geen enkele filmstudio die het risicovolle miljoenenproject zag zitten en wilde financieren.

Het verhaal

In Okja maken we kennis met het kleine Koreaanse meisje Mija en haar beste vriend, een enorm door de vleesindustrie genetisch gemanipuleerd super varken dat de naam Okja draagt. Wanneer haar vriend in gevaar komt besluit zij met behulp van een groep dierenrechtactivisten alles op alles te zetten om Okja te redden van de kwaadaardige bedoelingen van de makers van het lieve en slimme monster.

Herkenbaar, maar vernieuwend

De eerste film waar Okja mij direct aan deed denken was E.T., aangezien we hier te maken hebben met een meisje dat een speciale band heeft met een dier dat door de ‘slechte volwassenen’ niet gezien wordt als iets met gevoel, maar als een object waar iets mee moet gebeuren. De film is wat betreft de basiselementen dus niet heel erg origineel en is qua vorm soms wat rommelig. Gelukkig is Okja wel heel verfrissend en boeiend en veel meer dan alleen een luchtige film over een jong meisje met een dierenvriend. De kritiek ten aanzien van de vleesindustrie voelt bloedserieus en zet zeker aan tot nadenken. Zelfs de filmposter van deze film toont de serieuze bedoeling van het verhaal.

De scheut humor, liefde en toewijding die in het verhaal zitten maken de film toegankelijk, alhoewel deze mix er ook voor zorgt dat Okja in sommige gevallen wat teveel aan de oppervlakte blijft. Dit is mede te danken aan een aantal theatrale typetjes dat voorbijkomt. Daarnaast is de film niet altijd grappig op de momenten dat het wel de bedoeling is en gaan sommige scenes zo lang door dat de film wat uit balans raakt.

Op het randje

De cast van deze bijzondere film bestaat niet uit de minsten, want niemand minder dan Tilda Swinton, Jake Gyllenhaal, Giancarlo Esposito (Breaking Bad) en Steven Yeun (The Walking Dead) passeren de revue. Hoewel iedereen en met name de kleine actrice Seo-Hyun Ahn het als de hoofdrolspeelster goed doet, weet mijn persoonlijke favoriete acteur Gyllenhaal helaas niet te overtuigen. Hij speelt de hyperactieve televisiepersoonlijkheid Johnny Wilcox veel te overdreven en wordt soms zelfs irritant. Tilda Swinton zit met haar dubbelrol regelmatig op het randje, maar slaat gelukkig niet door.

Visuele perfectie

Visueel gezien is Okja wel een pareltje en dat kan ook niet anders gezien de CGI in handen lag van de Nederlandse Erik-Jan de Boer. Dit is de man die eerder ook verantwoordelijk was voor de prachtig uitziende tijger in het veelgeprezen Life of Pi. Naast het feit dat het enorme monster er prachtig en knuffelachtig uitziet, dragen ook de hele feel, de belichting en het gebruik van kleur bij aan zowel het warme als het kille gevoel wat de film in de desbetreffende scenes moet opwekken.

Conclusie

Nee, Okja is verre van een meesterwerk, maar is uiteindelijk wel gedurfd, bevat een geweldige cast, ziet er geweldig uit en is daarmee meer dan de moeite waard om op Netflix te gaan bewonderen.

Bijzondere en goed uitziende Netflix Original
  • 7/10
    Okja - 7/10
7/10

You Might Also Like

7 Comments

  • Reply De Protagonisten (m) 3 juli 2017 at 09:35

    Inmiddels wel heel benieuwd naar! Ik ben nu volgens mij de enige in de wereld die deze film nog niet gezien heeft 🙂

  • Reply Nostra 4 juli 2017 at 09:01

    Vond het een heerlijke film en ik heb juist heel erg genoten van Gyllenhaal hier 🙂 Mijn recensie volgt binnenkort nog…

    • Reply Patricia 5 juli 2017 at 21:02

      Wat grappig dat jij Gyllenhaal juist wel goed vond 🙂

  • Reply Daan 5 juli 2017 at 22:55

    Oké. Tja. Aanhangers van de Partij voor de Dieren zullen dit vast een goede film vinden. Ik vond de trailer al niets, eigenlijk.

    • Reply Patricia 7 juli 2017 at 12:23

      Hahahaha ieder zijn eigen mening, mocht je hem alsnog gaan kijken ben ik uiteraard wel heel nieuwsgierig wat je ervan vond 🙂

  • Reply Frederique 9 juli 2017 at 12:10

    Ugh ik vond het een vreselijke film, maar echt verschrikkelijk, ik moest mezelf dwingen om tot het einde te kijken (omdat ik daar dan ook weer niet tegenkan, films niet afkijken ;)). Nare sfeer en ranzige stukjes – ik zou er spontaan vegetarisch van worden ook. Kon wel genieten van Gyllenhaal en van Paul Dano, dat dan weer wel 😉

  • Reply Robin 15 juli 2017 at 10:13

    Ik vond hem mwah, ik kon niet de hele tijd geboeid blijven al vind ik het onderwerp wel goed. Het is niet en film waarvan ik denk: oh die wil ik nog wel een keer zien.

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.